Ο διαγωνισμός PISA και η ντροπή των Ελλήνων "οικονομικών αναλυτών"

"Αν θέλουμε να έχει μέλλον αυτός ο τόπος πρέπει να αρχίσουμε τις διαρθρωτικές αλλαγές άμεσα στην παιδεία. Η έκθεση του ΟΟΣΑ είναι ξεκάθαρη, δεν λείπουν ούτε τα χρήματα ούτε η υλικοτεχνική υποδομή. Αξιολόγηση, αυτονομία, λογοδοσία λείπει" (Απόσπασμα από άρθρο γνωστού οικονομικού αναλυτή. Το πλήρες κείμενο και τα στοιχεία του βρίσκονται  εδώ).

Για το διαγωνισμό PISA, ο οποίος οργανώνεται από τον ΟΟΣΑ, θεωρώ ότι είναι γνωστά κάποια πράγματα. Εάν δεν είναι, υπάρχουν πληροφορίες εδώ.

Αυτό που πρέπει να προσέξουμε αρχικά, είναι ότι κατά τη λογική των οργανωτών του διαγωνισμού, η παγκοσμιοποίηση (γεωγραφική, πολιτική, οικονομική, εκπαιδευτική κ.λ.π.) έχει ήδη συντελεστεί. Διαφορετικά ποιός ο λόγος σύγκρισης των μαθητών της Ν.Κορέας με τους μαθητές της Ελλάδας; Θα τους χρειασθούν οι ίδιες γνώσεις και οι ίδιες δεξιότητες; (βλ. προηγούμενη γελοιογραφία).

Αλλά κι' αν αυτό δεν συμβαίνει, θα έλεγε ένας εξυπνάκιας σαν τον αρθρογράφο του περιγραφέντος άρθρου, είναι δυνατόν τα 15χρονα παιδιά μας να μην μπορούν να απαντήσουν σε τόσο απλές ερωτήσεις Γλώσσας, Μαθηματικών ή Φυσικής; Είναι δυνατόν η Ελλάδα να παίρνει μικρότερο βαθμό σε οποιοδήποτε διαγωνισμό από τo Μεξικό π.χ.; Τι κάνουν σ' αυτά τα σχολεία; "Ντροπή στα Ελληνικά σχολεία", "αξιολόγηση!", "λογοδοσία!"

Τα πράγματα δεν είναι τόσο απλά, ας δούμε πως διεξάγεται ο διαγωνισμός αυτός σε ένα Ελληνικό Λύκειο:

1)Εμφανίζεται στην Α΄ Λυκείου ο Διευθυντής του σχολείου και ανακοινώνει στους μαθητές, ότι μετά από εντολή του Υπουργείου, οι μαθητές που θα ακούσουν το όνομά τους θα παραμείνουν στη τάξη (διαβάζει ένα κατάλογο ονομάτων) για να γράψουν ένα  test που ΔΕΝ θα υπολογισθεί όμως στο βαθμό τους. (Δεν γίνεται αλλιώς, γιατί τα γραπτά βαθμολογούνται εκτός σχολείου, καθώς τα στοιχεία των σχολείων, των μαθητών, αλλά και τα θέματα, είναι απόρρητα). Οι υπόλοιποι μαθητές της τάξης συνεχίζει ο Διευθυντής, είναι ελεύθεροι να βγουν έξω στο προαύλιο για να παίξουν μπάσκετ (Επίσης δεν γίνεται αλλιώς γιατί δεν υπάρχει ελεύθερη αίθουσα και ελεύθερος εκπαιδευτικός να τους "απασχολήσει")

2) Στη τάξη επικρατεί "πανικός"..Οι μισοί πανηγυρίζουν για το απρόσμενο "κενό" και οι υπόλοιποι βρίζουν τον Διευθυντή που επέλεξε αυτούς να γράψουν. (Στη πραγματικότητα, τόσο το σχολείο, όσο και οι μαθητές, έχουν επιλεγεί από το σύστημα, ώστε το δείγμα να είναι αντιπροσωπευτικό)

3) Οι φωνές των συμμαθητών τους που παίζουν ελεύθερα στο προαύλιο αντηχούν μέσα στη τάξη, ενώ οι υπόλοιποι προσπαθούν να "τελειώσουν" το γρηγορότερο το test, ώστε προλάβουν να παίξουν κι' αυτοί λίγο. Αφού δεν μετράει στο βαθμό τους, δεν τους απασχολεί τι θα γράψουν.Μερικές φορές δεν διαβάζουν καν τις ερωτήσεις, για να μη "χασομεράν". Απλά τσεκάρουν μία οποιαδήποτε απάντηση, για να μη τους πουν ότι δεν απάντησαν.

Ας εξετάσουμε τώρα το παράδειγμα  με το θέμα του διαγωνισμού PISA που περιγράφει ο "οικονομικός αναλυτής":

Ο Χρήστος μόλις πήρε το δίπλωμα οδήγησης και θέλει να αγοράσει αυτοκίνητο. Ο παρακάτω πίνακας δείχνει τις επιλογές αυτοκινήτων που έχει

Μοντέλο	Άλφα	Βήτα	Γάμμα	Δέλτα
Έτος	2003	2000	2001	1999
Τιμή	4800	4450	4250	3990
Κοντέρ	105000	115000	128000	109000
Κυβικά εκ. (χιλ.)	1,79	1,796	1,82	1,783

Ερώτηση. Ποιο αυτοκίνητο έχει το μικρότερο κυβισμό;

 Αν δεχθούμε το παραπάνω σενάριο και η απάντηση των μαθητών είναι τυχαία, η πιθανότητα που υπάρχει να επιλέξει κάποιος τη σωστή απάντηση (μοντέλο  Δ) είναι   25%.

Όταν όμως έχουμε, ένα μεγάλο πλήθος μαθητών, πάντοτε υπάρχουν εξαιρέσεις. Ορισμένοι μαθητές, είτε γιατί είναι πιο φοβισμένοι και υπάκουοι, είτε γιατί δεν τους αρέσει το μπάσκετ, αποφάσισαν να μελετήσουν την ερώτηση και την απάντησαν σωστά γιατί έχουν τις κατάλληλες γνώσεις. Πιστεύω ότι αυτοί είναι όχι περισσότεροι από το 10% του συνόλου, οι λεγόμενοι "καλοί μαθητές της τάξης". Γενικά εξ άλλου και από την βιβλιογραφία, ένα τέτοιο ποσοστό ανταποκρίνεται στις προφορικές διαλέξεις-διδασκαλίες, που είναι ο κύριος τρόπος μετάδοσης γνώσεως στο Ελληνικό Εκπαιδευτικό Σύστημα

Επειδή κατά κανόνα όμως η επιτήρηση δεν είναι και πολύ αυστηρή, κάποιοι από τους καλούς μαθητές "σφύριξαν" τη σωστή απάντηση στο διπλανό τους, ή τους "κατασκόπευσε" ο πίσω τους, ας πούμε ένα ποσοστό 5% (κάθε 2 καλοί μαθητές, ένας κλέφτης). 

Λογικά, το αποτέλεσμα του διαγωνισμού στο ερώτημα αυτό θα είναι: Στους 100 μαθητές, οι 15 απαντούν σωστά λόγω γνώσεων ή "κλεψίματος" και άλλοι 85/4=21 λόγω τυχαίας επιλογής. Συνολικά 15+21=36% απαντούν σωστά και επομένως 64% λάθος.

Σύμφωνα με τον "αναλυτή", το αποτέλεσμα των απαντήσεων στην Ελλάδα είναι 63% λάθος!!! Κι' αυτό κατά την άποψή του είναι "άνω ποταμών"  ενώ στη πραγματικότητα μέσω του διαγωνισμού PISA απλά ανακαλύψαμε την ...Αμερική.

Όσο για τις προτάσεις...Τι να πούμε. Αν το αποτέλεσμα ήταν εκ των προτέρων γνωστό, γιατί να μην ήταν και η έκθεση έτοιμη εκ των προτέρων;

-Τι του λείπει του ψωριάρη;(του Ελληνικού Εκπαιδευτικού συστήματος;)

-Φούντα με μαργαριτάρι (αξιολόγηση, λογοδοσία, αυτονομία κ.λ.π.)

-"Δεν έχει σημασία η υλικοτεχνική υποδομή" (αλήθεια στη Ν.Κορέα υπάρχουν σχολεία χωρίς θέρμανση, φωτοτυπικό και υπολογιστές;)

-"Δεν παίρνουν πολλά χρήματα οι καθηγητές στην Ελλάδα, αλλά δουλεύουν και λιγότερες ώρες" (να κάνουμε μια σύγκριση με τη Φιλανδία;)

Φοβάμαι ότι στο μέλλον θα χρειασθούμε ένα καινούριο διαγωνισμό PISA, στον οποίο θα πρέπει να παίρνουν καλό βαθμό όλοι οι υποψήφιοι αρθρογράφοι, πριν του δοθεί η άδεια να γράψουν κάποιο άρθρο. Δεν φταίνε όμως αυτοί. Κι αυτοί θύματα του Ελληνικού Εκπαιδευτικού Συστήματος είναι...